Winterblues

Herfst

Dan zal ik zelf maar het zonnetje in huis zijn

Loesje

Het seizoen waar we nu in zitten, vind ik echt zoooooooooo stom én ik begrijp hem ook niet. Want ik denk dat we al in de winter zitten. De wintertijd is namelijk al ingegaan. Alleen nu zitten we dus nog officieel in het herfstseizoen. Én moet de echte kou nog komen.
Elk jaar weer hetzelfde riedeltje, in januari kijk ik uit naar de lente die toch bijna gaat beginnen. En in februari word ik pas echt ongeduldig want het is nu toch wel echt nog koud, maar dan krijgen we nog zeker maart en april die allebei niet standaard een lente bieden. Ik kan het maar niet onthouden en begrijpen dat de winter pas in het nieuwe jaar start. Een vorm van insanity misschien?

Ik heb last van de winterblues. Heel goed ga ik niet op die donkere dagen, zoveel binnen zijn én weinig zon. Laatst voelde ik het weer, liep een beetje mopperend in huis iet wat verloren, niet wetende wat te doen. Met vaak als gevolg dat ik ga schoonmaken terwijl ik daar helemaal geen zin in heb! Gelukkig ziet mijn lief dat en weet ze hoe ze me een zetje in de goeie richting kan geven. Lekker samen de stad in (ookal is het miezerig en viezig buiten). Even in een andere omgeving en voelen dat het leven wel leuk kan zijn. Ergens ontstaat dat gevoel dan bij mij, ik heb een saai leven, iedereen om mij heen heeft een dynamisch leven met veel vrienden. En dat voelt zo als de waarheid op dat moment.

Ook weet ik inmiddels dat waar ik het meeste weerstand bij voel, juist goed voor me kan zijn. Zoals wandelen, mijn hoofd zegt dan nee dat is saai, of het is stom weer en modderig buiten. Ik heb geen goeie schoenen voor dit weer…
Terwijl wanneer ik wel ga wandelen, ik met een lichtere versie van mezelf thuiskom.
Een ander voorbeeld van wat goed voor me is, is delen van hoe ik me voel. Ook dat is een dingetje, al doe ik het echt wel steeds meer en steeds vaker. Nog steeds zijn er momenten waarin ik niet deel wat ik wel zou willen. Dan winnen de stemmetjes het van me, je kent ze wel, de stemmetjes die je weerhouden van dat wat je eigenlijk wil.
Gelukkig voel ik bij sporten bijna nooit weerstand! Daar kan ik meteen bij voelen wat het me brengt.

En soms wil ik me gewoon even bleh voelen. Ook heerlijk zo nu en dan 🙂

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *